Escher

Lucht en Water, 1938

Escher's realistische kijk en thematiek veranderen sterk na 1936, het jaar waarin hij de eerste van zijn beroemde‚ 'onmogelijke werkelijkheden’ tekent. Gefascineerd door het majolica tegelwerk in het Alhambra raakt hij geobsedeerd door de ideeën die aan de systematische vlakverdeling ten grondslag liggen, zoals de kristallografische principes van de verschuiving, spiegeling en draaiing. Zijn studies getuigen in zijn eigen woorden: "veelal van mijn verwondering over en bewondering voor de wetmatigheden die de ruimte om ons heen bevat. Wie zich verwondert, geeft zich rekenschap van een wonder". Escher wijdt de rest van zijn leven als grafisch kunstenaar aan het incorporeren van transcendente ideeën als metamorfose en oneindigheid binnen de wereld van de mathematica.