Larva Convivalis

Deze miniatuur uit de eerste eeuw van het Romeinse Rijk komt uit de collectie van het Getty Museum. Het heeft twee bolvormige oogkassen, een brede lachende mond en grote boventanden. De Romeinen noemden het larve convivalis, of banketfantoom; ze lieten het (tussen de gangen van een maaltijd door) springen en dansen als een herinnering aan de kortstondigheid van het menselijk leven en de noodzaak om te genieten van de weinige tijd die ons op deze aarde wordt gegeven. In totaal zijn er tien vergelijkbare skeletten bekend, één in zilver, één in hout en de overige exemplaren in brons. De niet-anatomische weergave van de botten, een kenmerk dat alle skeletten gemeen hebben, onthult het gebrek aan wetenschappelijke kennis van de kunstenaars die ze hebben ontworpen. Het was misschien nog belangrijker dat de benige spoken levendig moesten lijken en dus werden de vloeiende dansbewegingen van hun beweeglijke gewrichten benadrukt. (ROM01 – h. 10 cm.)